« الله » است كه شما را از ناتوانى آفريد و پس از ناتوانى توانائى بخشيد و پس از قدرت باز ناتوانى و پيرى قرار داد ، هر چه بخواهد مىآفريند و همو آگاه و تواناست . « 1 » فاذا ركبوا فى الفلك دعوا اللّه مخلصين له الدّين فلمّا نجّهم الى البرّ اذا هم يشركون . « 2 » و اذا مسّ النّاس ضرّ دعوا ربّهم منيبين اليه ثمّ اذا اذاقهم منه رحمة اذا فريق منهم بربّهم يشركون . « 3 » « وقتى به كشتى سوار مىشوند ( و گرفتار امواج متلاطم مىگردند ) خدا را با اخلاص دين مىخوانند سپس كه خدايشان به بيابان نجات داد آنها شرك مىآورند » . وقتى به مردم سختى مىرسد پروردگارشان را با تضرع مىخوانند ، سپس كه به آنها رحمتى از خويش چشاند ناگاه گروهيشان به پروردگار خود شرك مىآورند » . در حوادث ، انسانها به فطرت خويش كه وابستگى به جائى را احساس مىكنند دست به سوى قدرت لايتناهىاش دراز مىكنند ولى باز كه در محيط زندگى قرار مىگيرند آنها كه بىشخصيتند و تابع محيط ، باز فطرت را فراموش مىكنند .

--> ( 1 ) - سورهء روم ، آيه 54 . ( 2 ) - عنكبوت ، آيه 65 . ( 3 ) - سورهء روم ، آيه 33 .